پیش زمینه: شکستگی یک طرفه استخوان های ساق و ران یا «زانوی شناور» (Floating knee) عموما به دلیل ترومای با انرژی بالا اتفاق می افتد که به نظر می رسد با توجه به مکانیسم و شدت ضایعه احتمال آسیب همزمان در مفصل زانو وجود دارد. در این مطالعه آسیب های زانو در بیماران با شکستگی خارج مفصلی مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه از 76 بیماری که در فاصله 3.5 سال از فروردین 1381 تا مهر 1384 با تشخیص زانوی شناور در بیمارستان طالقانی تهران تحت درمان قرار گرفته بودند، 61 بیمار وارد مطالعه شدند. ملاک های ورود عبارت بودند از: 1) شکستگی خارج مفصلی فمور و هر دو استخوان تی بیا و فیبولا در یک اندام تحتانی؛ 2) درمان شکستگی های بیمار با فیکس شدن داخلی با میله یا پلاک؛ 3) نداشتن هیچ گونه سابقه ای از مشکلات زانو. پس از ثابت نمودن شکستگی ها، در همه بیماران معاینه کامل زانو زیر بیهوشی توسط متخصص ارتوپدی و دستیار ارشد به عمل آمد و نتایج ثبت گردید.یافته ها: میانگین سن بیماران 29.3 سال (46-18) 57 بیمار مرد و 4 بیمار زن بودند. از 61 بیمار، در 5 بیمار تست «پیووت» (Pivot) و «لاکمن» (Lachman) مثبت و در 3 بیمار تست «کشویی پشتی» (Posterior Drawer) مثبت بود. همچنین 9 بیمار بی ثباتی در والگوس و 6 بیمار در واروس داشتند. پس از 9 ماه پیگیری 19 بیمار از درد زانو شکایت داشتند که در ام آرآی به عمل آمده از 16 بیمار، 13 بیمار پارگی منیسک داشتند.نتیجه گیری: در تعداد قابل ملاحظه ای از بیماران مبتلا به زانوی شناور به طور همزمان آسیب های متعددی در زانو وجود دارند که با معاینه دقیق بیماران زیر بیهوشی، پس از ثابت نمودن شکستگی ها و بررسی های بیشتر می توان این ضایعات را تشخیص و درمان نمود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: میزان دقت روش های مختلف تصویربرداری MRI در تشخیص ضایعات زانو کماکان مورد سوال قرار دارد. هدف مقایسه دقت روش های تصویربرداری MRI با تزریق داخل وریدی و داخل مفصلی در تشخیص آسیب های زانو است.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع ارزیابی روش های تشخیصی می باشد. بیست و پنج نفر از بیماران با آسیب های زانو که کاندید آرتروسکوپی تشخیصی درمانی بوده وارد مطالعه شده و برای آنها MRI با تزریق داخل مفصلی و داخل وریدی انجام شد. نتایج حاصله با نتایج آرتروسکوپی به عنوان استاندارد طلایی مقایسه شده و میزان حساسیت، ویژگی و دقت هر روش محاسبه گردید. میزان دقت دو روش در پایان با آزمون مک نمار مقایسه شد.یافته ها: میزان حساسیت، ویژگی و دقت روش تزریق داخل مفصلی به ترتیب در مورد مینیسک میانی %87 MM، %100، %88، مینیسک جانبی %77 LM، %91، %84، لیگامان متقاطع قدامی %84 ACL، %100، %88، لیگامان متقاطع خلفی %88 PCL، %93، %92 بوده و در مورد روش تزریق داخل وریدی به ترتیب در مورد %48 MM، %100، %52، %0 LM، %100، %44، %84 ACL، %100، %88، %30 PCL، %100، %72 به دست آمد. مقایسه دقت تشخیصی دو روش در آسیب های عناصر مختلف زانو تنها جایگزینی تزریق داخل وریدی را به جای تزریق داخل مفصلی در ضایعات ACL و PCL قابل قبول نشان داد (P=1.000 و p=0.063).بحث و نتیجه گیری: در این مطالعه نشان داده شد که دقت روش تزریق داخل وریدی در آسیب های ACL و PCL با تزریق داخل مفصلی قابل مقایسه بوده و به جای یکدیگر قابل استفاده اند.

بافت های نرم رفتار ویسکوالاستیک شامل خزش وابسته به زمان، واماندگی تنش و هیسترزیس از خود نشان می دهند. تغییرات در مشخصات ویسکوالاستیک بافت های نرم مانند لیگامان های ستون فقرات، تحت بارگذاری های دینامیکی می تواند منجر به بروز آسیب شود. در این مقاله رفتار ویسکوالاستیک لیگامان ستون فقرات با درنظرگرفتن دو مدل متفاوت ویسکوالاستیک نیمه خطی تحت بارگذاری های دینامیکی برای خزش و واماندگی تنش بررسی شده است. پس از به دست آوردن معادلات حاکم، نتایج حاصل از فرمولاسیون با نتایج آزمایشات مربوطه موجود در منابع، مقایسه شده است و در نهایت مدل ویسکوالاستیکی که رفتار نزدیکتری به نتایج آزمایشات داشت، به عنوان مدل مناسب برای لیگامان های ستون فقرات در نظر گرفته شد. بدین منظور داده های مربوط به مطالعه آزمایشگاهی انجام شده توسط هینگورانی (مربوط به آزمایش خزش و واماندگی روی لیگامان میانی خرگوش) در یک نمودار تمام لگاریتمی ترسیم شدند. طبق نمودارها ملاحظه شد که نرخ کرنش با سطوح بالاتر تنش کاهش یافته و نرخ واماندگی نیز با سطوح بالاتر کرنش کاهش پیدا کرد. با توجه به نتایج حاصله، فرمولاسیون مورد انتخاب و مقادیر حاصله برای ثوابت معادلات، تطابق قابل قبولی با نتایج آزمایشگاهی داشت و می توان از این معادلات با دقت قابل قبولی برای لیگامان های ستون فقرات استفاده کرد.

لیگامان متقاطع قدامی مفصل زانو ساختمان پیچیده ای است که ساختمان و بیولوژی آن ارتباط مستقیمی باعملکرد آن به عنوان کنترل کننده حرکات مفصل دارد. با توجه به اینکه قطر فیبریلهای کلاژن آن بر اساس روند بلوغ، میزان حرکت و افزایش سطح استرس تغییر می کند و در جراحی ترمیمی آن نقش دارد، به نظر می رسد تعیین قطر و توزیع آنها از اهمیت بسیاری برخوردار باشد. هدف تحقیق حاضر شناخت دقیق ساختمان لیگامان متقاطع قدامی، به وسیله میکروسکوپهای نوری، الکترونی اسکنینگ وانتقال در خرگوش است.سی راس خرگوش نر سالم به وسیله کلروفرم کشته شدند. پس از تشریح مفصل زانو، لیگامانهای متقاطع قدامی از استخوانهای تیبیا و ران جدا شد. سپس این نمونه ها به روشهای میکروسکوپی نوری و الکترونی اسکنینگ و انتقال مطالعه و مورد بررسیهای کمی وتوصیفی قرار گرفتند. مطالعه به روش میکروسکوپی نوری مقاطع عرضی لیگامان نشان داد که کل لیگامان درون یک مجموعه قرار گرفته ومیانگین سطح مقطع آن 13.08±1.93 میلیمتر مربع است. در نمونه های طولی در برخی موارد امتداد دستجات رشته های کلاژن به صورت مستقیم و در موارد دیگر به حالت مواج بود. در تصاویر تهیه شده به وسیله میکروسکوپ الکترونی اسکنینگ مشاهده شد که لیگامان از دستجات (fascicles) رشته های کلاژن مواج در هم بافته ای تشکیل شده است که جهت اصلی آنها به موازات محور طولی لیگامان است. نوع دیگر اجتماع دسته های کلاژن برای بار اول مشاهده شد که عبارتند از: اجتماعی از رشته های کلاژن که شبکه توری مانند سه بعدی را تشکیل داده بودند. در تصاویر مربوطه به میکروسکوپ الکترونی انتقال مشاهده شد که لیگامان اغلب از فیبریلهای با اقطار 13.2 الی 125.7 نانومتر تشکیل شده که به وسیله بافت همبند سست از همدیگر جدا شده اند و میانگین آنها در خرگوشهای مورد بررسی 49.2±20.7 نانومتر بود. 

در این مقاله پاسخ های دینامیکی یک خودروی مفصلی حامل سیال، شامل یک تانکر استوانه ای با سطح مقطع دایره ای در مانورهای حالت مانا و گذرا بررسی شده است. ابتدا یک مدل دینامیکی غیرخطی 16 درجه آزادی خودروی مفصلی توسعه داده شد و سپس با استفاده از نرم افزار تراک سیم در مانور استاندارد صحه گذاری گردید. همچنین، اندرکنش دینامیکی بین سیال و خودرو با استفاده از مدل سازی سیال درون مخزن به وسیله روش تابع پتانسیل و یک مدل دینامیکی 16 درجه آزادی خودروی مفصلی مورد مطالعه قرار گرفته است. در روش تابع پتانسیل، گرادیان سطح آزاد سیال تحت زاویه رول و شتاب جانبی مرکز جرم واحد شبه تریلر، با فرض جریان سیال غیرویسکوز و با محاسبه گرادیان فشار تعیین می گردد. نتایج شبیه سازی، اندرکنش بین سیال و دینامیک خودرو را نشان می دهند. همچنین، بررسی های بیشتر در این پژوهش نشان می دهد که پایداری واژگونی خودروی مفصلی حامل سیال، به شدت تحت تاثیر تلاطم سیال درون مخزن قرار گرفته و آستانه پایداری واژگونی کمتری برای این نوع خودرو نسبت به خودروی مفصلی با بار صلب، مخصوصا در مانور تعویض خط مشاهده گردید.

پیش زمینه: آسیب های منیسک ها و لیگامان متقاطع قدامی شایع هستند و جراحی آرترسکوپی منیسک یکی از شایع ترین اعمالی آرتروسکوپی در مفصل زانو می باشد و آزمونهای بالینی متعددی جهت مشخص کردن وضعیت لیگامان قدامی پس از آسیب زانو طرح ریزی شده اند نظیر آزمون های پی وت و لاکمن. آزمونهای مک موری و حساس بودن کناره مفصل در تشخیص آسیب منیسک ها اهمیت خاصی دارند. تایید تشخیص های فوق با کمک ام آرآی در سالهای اخیر بسیار متداول شده است. آرتروسکوپی، تکنیک دیگری است که هم در تایید تشخیص و هم به عنوان روش درمانی به کار گرفته می شود. هدف از این تحقیق بررسی ارزش آزمون های بالینی در تشخیص آسیب های لیگامان متقاطع قدامی و منیسک می باشد. مواد و روش ها: این پژوهش به صورت توصیفی موردی - گروهی انجام شد. 177بیمار که بین سالهای 75تا80 با توجه به یافته های مثبت در معاینه بالینی توسط یک جراح تحت آرتروسکوپی تشخیصی قرار گرفته بودند، وارد مطالعه شدند. حساسیت خط مفصلی به همراه آزمون مک موری برای منیسک ها، و آزمون لاکمن به همراه آزمون پی وت برای لیگامان قدامی به عنوان آزمون های تشیخصی بالینی مورد استفاده قرار گرفتند. یافته های به دست آمده در آرتروسکوپی به عنوان تست استاندارد در مورد پارگی لیگامان قدامی و منیسک ها با یافته های معاینه بالینی مقایسه شد؛ و حساسیت و میزان اختصاصی بودن، و ارزش اخباری منفی و مثبت معاینه بالینی در مورد تشخیص پارگی منیسک ها و لیگامان قدامی به طور جداگانه محاسبه گردید. یافته ها: حساسیت آزمون ها در مورد پارگی منیسک میانی، منیسک کناری و لیگامان قدامی به ترتیب 98%، 60% و 95%؛ و میزان اختصاصی بودن آزمون ها برای موارد فوق به ترتیب 98%، 100% و 98% بود. ارزش اخباری مثبت به ترتیب 97%، 100% و 96%؛ و ارزش اخباری منفی به ترتیب 98%، 84% و 97% محاسبه گردید. نتیجه گیری: آزمون مک موری به همراه حساسیت سطح مفصلی در مورد پارگی های منیسک، و آزمون لاکمن به همراه آزمون پی وت در مورد پارگی های لیگامان قدامی، آزمون هایی حساس و اختصاصی به شمار می روند و در صورتی که این آزمون ها به صورت ترکیبی استفاده شوند، دقت و قابلیت اعتماد معاینه بالینی در تشخیص آسیب های منیسک و لیگامان قدامی بالاتر می رود.

مقدمه: اتیولوژی های آرتروز پس از تروما هنوز به خوبی مورد بررسی قرار نگرفته اند و اگرچه از گذشته تصور بر این بوده که ناهمواری سطح مفصلی می تواند ایجاد آرتروز بنماید، اما یافته های علمی که بر این ارتباط دلالت کنند بسیار ناچیزند. از طرفی ارتباط بین ناپایداری ناشی از فقدان لیگامان صلیبی قدامی (ACL) و آرتروز نیز هنوز به طور کامل روشن نیست و اهمیت نسبی ناهمواری در مقایسه با ناپایداری نیز مشخص نمی باشد.روش: در زانوی راست 9 خرگوش نیوزلندی گروه A پارگی ACL و در زانوی راست 9 خرگوش گروه B هم زمان پارگی ACL و شکستگی با جابجایی یک میلی متری در کندیل خارجی فمور ایجاد شد. پس از گذشت 6 ماه شدت بروز پدیده آرتروز در زانوی آسیب دیده و سالم هر خرگوش و هم چنین در بین دو گروه آسیب دیده مقایسه گردید.یافته ها: در هر دو گروه شدت آرتروز در زانوی آسیب دیده نسبت به زانوی سالم بیشتر و در مقایسه دو گروه شدت آرتروز در گروه B از گروه A بیشتر بود.نتیجه گیری: زانوی ناپایدار ناشی از فقدان ACL با سرعت بیشتری نسبت به زانوی طبیعی دچار آرتروز می گردد و در صورتی که در این زانوی ناپایدار، ناهمواری یک میلی متری ایجاد گردد، سرعت و شدت بروز آرتروز افزایش می یابد، که مطالب فوق نشان دهنده اهمیت جااندازی دقیق شکستگی های داخل مفصلی و سپس بازسازی لیگامانی در زانوی مبتلا می باشد.

بیان مسئله: برقراری ارتباطی پایدار بین سه عنصر انسان، طبیعت و معماری مسئله ای است که اکثر معماران و پژوهشگران بعد از پیدایش مشکلات زیست محیطی و فرهنگیِ به وجود آمده از معماری مدرن، در پی تحقق آن هستند. مفصل عنصری است که به صورت ذهنی و عینی امکان برقراری اتصال و یا انفصال بین فضاهای مختلف را فراهم می نماید. این عنصر در حین کمک به درک جداگانه ی هر فضا، با تعریف سلسله مراتب به یکپارچگی بافت کمک می کند. مفصل در تمامی مقیاس های طراحی می تواند ایفای نقش داشته باشد، از مقیاس خرد تا کلان، از سازه تا معماری، از کانسپت های حجمی تا جزئیات و تزیینات. از آنجایی که یکی از ارکان پایداری ارتباط مناسب با زمینه – از جوانب مختلف فرهنگی، اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی _ می باشد، با طراحی صحیح و جانمایی درست مفاصل، این ارتباط می تواند به صورت مناسبی شکل گرفته و در نهایت اثری پایدار را به همراه داشته باشد. سوال تحقیق: بررسی این موضوع که تا چه حد فضاهای مفصلی می ­توانند در راستای تحقق معماری پایدار مثمرثمر باشند؟ و اینکه چه راهکارهایی طراحی­ای را در این زمینه می­توان ارائه داد؟ سوالات اصلی این مقاله می­باشند. اهداف تحقیق: در پژوهش حاضر با شناسایی ویژگی های چند بعدی مفاصل و تطبیق آنها با شاخص های معماری پایدار به ارتباط کارآمد این دو مفهوم پرداخته شده است، با هدف اینکه ویژگی­ های فضاهای مفصلی در خلق معماری پایدار استفاده شود. روش تحقیق: آنچه که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته است امکان برقراری ارتباط درست و کارآمد بین سه عنصر انسان، طبیعت و معماری با استفاده از خلق فضاهای مفصلی می باشد که به روش توصیفی – تحلیلی انجام می شود. از این رو شاخص های معماری پایدار و فضای مفصلی معرفی می شوند تا میزان تأثیرگذاری فضاهای مفصلی بر تحقق معماری پایدار مورد بررسی قرار گیرد. مهم ­ترین یافته­ ها و نتیجه­ گیری تحقیق: به منظور جمع بندی مطالب مطرح شده راهکارهایی از جمله توجه به فضاهای باز و نیمه باز برای برقراری ارتباط منعطف طرح و قبول طیف بیشتر مخاطبان، به کارگیری الگوهای موفق گذشته در طراحی فضای مابین، استفاده از روش های تکنولوژیک یا بومی برای طراحی جداره ها، توجه به استفاده ی حداکثری از فضاها و جلوگیری از اتلاف انرژی برای برقراری ارتباط مناسب بین اجزای طرح و زمینه از طریق خلق فضای مفصلی ارائه شده است. همچنین مسجد به عنوان یک نمونه که فضاهای مفصلی منجر به پیوند همه جانبه ی آن با زمینه شده اند بررسی می‎شود. با مقایسه ی طراحی مساجد پایدار و راهکارهای مذکور می توان گفت به دلیل توجه به ابعاد مختلف پایداری در ارائه ی این راهکارها، با در نظر گرفتن آن ها در فرآیند طراحی، می توان در دستیابی به اهداف معماری پایدار در سایر کاربری ها تا حدود زیادی موفق بود.